PL

EN

Debata „Woda w krajobrazie miejskim”

Data 19.03.2013

Redakcja miesięcznika „Zieleń Miejska” we współpracy z prof. dr. hab. Tadeuszem Baranowskim zorganizowała debatę poświęconą wodzie w krajobrazie miejskim, która odbyła się 15 marca br. na terenie Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu.

W ostatnich latach widoczne są działania miast, zmierzające do „powrotu nad wodę”. Kształtowanie przestrzeni nastawionej na ścisły związek zieleni z wodą sprawia, że mieszkańcy mogą korzystać z atrakcyjnych terenów rekreacyjnych. Gospodarowanie wodą w ośrodkach miejskich może jednak stwarzać wiele problemów. Rola i znaczenie wody na obszarach zurbanizowanych są niebagatelne. Właśnie tych tematów dotyczyły wypowiedzi zaproszonych na debatę osób. Żywą dyskusję poprzedziły wystąpienia kilku prelegentów. Doktor inż. Piotr Lewandowski zauważył, że Ramowa Dyrektywa Wodna zmienia filozofię postrzegania wód. Prelegent przytaczał wiele przykładów realizowanych projektów i strategii, które mają na celu zwrot miast ku rzece (m.in. działania w Barczewie, Poznaniu i Warszawie).

O funkcjonowaniu zbiorników wodnych w środowisku przyrodniczym Poznania mówiła natomiast prof. dr hab. Barbara Szpakowska. Przedstawiała ona wyniki badań dotyczących stanu jakości wód na przykładach m.in. Jeziora Kierskiego, Rusałki i Strzeszyna. Zaznaczała przy tym, że UE nakłada na Polskę obowiązek rekultywacji jezior do 2015 r. Do „myślenia globalnego, a działania lokalnego” zachęcał dr Krzysztof Grzegorczyk. Zwracał on uwagę na ruch wody w przyrodzie i istotę edukacji ekologicznej. Dwie prelegentki – Marzena Jeleniewska oraz dr inż. Monika Drozdek – przybliżyły ciekawe światowe rozwiązania dotyczące funkcjonowania wody w mieście. Zaprezentowały one przykłady fontann m.in. z Londynu, Paryża, Bydgoszczy, Wrocławia, Gdańska, Seulu, Las Vegas, Genewy oraz Abu Dhabi.

Techniczne aspekty występowania wody w miastach scharakteryzował Ryszard Łukowicz. Zwrócił on szczególną uwagę na typy źródeł wody, rodzaje urządzeń wykonawczych oraz sterowników. Według niego, efektywny program nawadniania uda się stworzyć wtedy, gdy wiedzę na temat aspektów technicznych połączy się z wiedzą na temat samego procesu nawadniania (oczywiście z uwzględnieniem ewapotranspiracji, transpiracji, radiacji i fotosyntezy).

Ostatnie wystąpienie dotyczyło zintegrowanych systemów zagospodarowania wód opadowych. Doktor hab. inż. arch. Anna Januchta-Szostak opowiedziała o transporcie wody, sposobach jej retencji, infiltracji oraz oczyszczaniu.

Po wygłoszeniu krótkich referatów przyszedł czas na wymianę spostrzeżeń między uczestnikami spotkania. Podczas debaty poruszano m.in. kwestie zielonych dachów (często ekonomicznie wymuszanych na deweloperach w związku obostrzeniami przepisów), konieczności gromadzenia wody w Poznaniu (gdzie nie odnotowuje się wysokich opadów), stworzenia jednej instytucji zarządzającej i regulującej proces zatrzymywania wody w miastach czy też promowania współpracy publiczno-prywatnej przy zbliżaniu ośrodków miejskich do rzek i jezior. Pojawiły się też sugestie, że zamiast obowiązku odprowadzania wód opadowych powinien być wprowadzony wymóg ich zatrzymywania i zagospodarowywania. Stwierdzono jednak, że nie można używać względem mieszkańców „batów ekonomicznych”. Istotna jest bowiem potrzeba edukacji społeczeństwa w kontekście racjonalnej gospodarki wodami opadowymi, co w najbliższym czasie może przynieść wymierne efekty. (ju)

Zdjęcia

Witryna abrys.pl korzysta z plików cookie. Więcej informacji Zamknij